Bipolar hastalar insan olmayı başkalarından farklı yaşarlar. Olumsuz
ve talihsiz olaylara karşı tepkileri farklı olur; ruh, beden ve sosyal
çevrenin iç dinamiği başkalarından çok farklı olabilir. Buna uygun olarak
da terapinin çok yönlü ve çeşitli olması gerekir.
Tıbbi
tedavi genelde yeterli olmaz. Terapi çalışması özsaygı duygusunu pekiştirmeye
ve anlam kazandırmaya yardımcı olabilir. Yabancı beklentileri kontrol
etmede ve kişinin kendi ölçütlerini oluşturmada yardımcı olabilir. Aile
yakınlarının da bu dinamik içine çekilme tehlikesi olduğundan, onlara
hastadan ayrı ve entegre bir desteğin verilmesi şarttır. Hasta yakınlarını
dikkate almamak bir meslek hatası sayılır.
Bipolar bozukluklarda salt psikolojik eğitim çalışması yeterli olmaz.
Psikoterapisel tekil ve grup tedavileri de ilaçla tedavi kadar önemlidir.
Grup terapisinin özel bir işlevi vardır: Grup içinde hastalar, başkalarının
aynasında kendi fazlarını daha iyi idrak eder, kıyaslar ve istikrara kavuşturabilirler.
Terapi çalışmaları, yapılar üstü olmalı, yani hastalara kendi tedavi statülerinden
bağımsız olarak eşlik etmelidir. Ancak bu şekilde tam bir algı/idrak sağlanabilir,
ancak bu şekilde aşırılıkların entegrasyonu teşvik edilebilir ve eğilim
ortaya doğru çekilebilir.
Terapiye mümkün olduğu kadar erken başlanmalıdır. Bu hem ilk psikozda
hem de yenilenen epizotta, yani nüksetme halinde geçerlidir. Çok yönlü
ve çeşitli iç dinamikler nedeniyle, psikolojik, sosyal ve tıbbi terapi
öğelerin kombinasyonu gerekir.
1. Psikoterapi ilaçların yerini alamaz, ancak bipolar bozukluğun özel ruhsal iç dinamiği nedeniyle vazgeçilmezdir ve özellikle şu açılardan gereklidir
2. İlaçlar psikoterapinin yerini alamaz, ancak yeni fazların ortaya çıkma tehlikesini taşıyan özel somatik iç dinamik nedeniyle önemlidirler.
3. Sosyal deneyim hastalığın seyrini ve iyileşmeyi olumlu veya olumsuz yönde etkileyebilir. Burada da özel sosyal iç dinamik tehlikesi dikkate alınmak zorundadır.
Entegre bakım
İstikrarlı ve bunalımlı fazlı hastalıklarda bakımın entegrasyonu ve sürekliliği
büyük önem taşır:
İlaçlı terapiler
Psikososyal terapiler: Psikolojik tekil veya grup terapileri
Biyolojik terapiler
Diğer terapiler
