İlk
kez hastalananlara yönelik dikkat kapsamında, hastanın birincil veya ikincil
ailesinin dışına da bakış eğilimi güçlenmektedir. Dost/arkadaş çevreleri
olan bazı gençler kendilerini daha tecrit edilmiş, bağımlı ve dışlanmış
hissetmekte, kendilerinin çok sert dürüstlük/sadakat çatışması içine düştüklerini
düşünmekte ve bazen bu dost/arkadaş çevresine ailelerinden daha yoğun
biçimde bağlanmaktadırlar. Özellikle uyuşturucu deneyimi olan hastalarda
ilgili "alt kültür" ilişkisi önemli rol oynamaktadır. Ayakta
tedavi gören erkek hastaların yaklaşık %90'ı esrar kullanmaktadır – genellikle
de arkadaş çevresi ile birlikte.
Bu hastalar esrar kullanımının kendilerini diğer insanlara oranda daha
büyük bir tehlike içine attığını nasıl kavrayabilirler? Dost ve arkadaşları
onlara nasıl yardım edebilir? Terapistler bu arkadaş gruplarını terapi
içine çekmeyi kabul etmek zorunda değil midir?
